8 Ekim 2016 Cumartesi

İstanbul Kahve Festivali'nde online olamayanlar buyursun...


Bu yıl üçüncüsünün düzenlendiği İstanbul Kahve Festivali'ne sonunda katılabildim. Gördüklerimi sonra anlatacağım, ilk olarak gitmeden önceki beklentim neydi, ondan bahsetmek istiyorum.
Açıkcası farklı kahveler deneme hevesiyle gitmiştim. Biraz da baristalarla konuşmak, sormak istediğim soruları sormak istiyordum. Kitap fuarlarına gittiğimde hep kitap insanlarıyla birlikte olma fikri beni heyecanlandırır. Kahve festivaline giderken de benzer bir heyecan içindeydim. Tabii kitap fuarlarının yeri her zaman ayrı olacak. Konuya dönersek, anlayacağınız yine romantik bir kafayla yola çıktım.

Gelelim neler gördüğüme. Sonunu baştan söyleyeyim; hayaller ve hayatlar gerçeğiyle karşılaşıp pek ne olduğunu anlamadığım bir festivale katılmış oldum. Ama üzerinde duracağım konu biraz farklı çünkü sosyolog tarafım konuşmak istiyor bugün.

Hemen size oradaki bir anektodumu anlatayım:

Breville markası, kahve makinasını tanıtmak için kendi kahvenizi hazırlayabileceğiniz bir stant yapmış. Şahane bir fikir bence. Bir süre kahvesini hazırlayan bir kadınla ona yardım eden bir baristayı izledim. Latte yaparken sütün kıvamını ayarlama noktasında oldukça kötüyüm. Zaten kahve makinamın da içler acısı bir durumu var. Orada öyle bir stant görünce sevindim ve izlediğim o manzaradan sonra gaza gelip sıramı beklemeye başladım. Şansıma bir makina boşaldı. Oraya geçtim ama o makinayı daha önce kullanmadığım için nasıl başlayacağımı bilmiyordum  ve yardıma ihtiyacım vardı. Bu yüzden standın arkasında sırtı bana dönük olan birkaç görevliye göz gezdirdim. Kafamı biraz daha çevirdiğimde stantta duran ve bana dönük olan bir görevliyle göz göze geldim. Aynı anda görevli gözünü kaçırdı sonra yavaşça sırtını dönüp uzaklaştı. Bir süre sonra başka bir müşteriyle ilgilenmeye başladı. İlk etapta anlam veremedim ve yanlış gördüğüme yordum ama kızkardeşim de aynı sahneyi daha uzun bir süre boyunca izlediği için emin olmaktan başka bir çarem kalmadı.

Birkaç yıl önce olsa bu durum beni üzebilirdi ama bugün için sadece karşımdaki insan adına az biraz da olsa üzüldüm. Karşınızdaki insandan bir kabalık görmediğiniz müddetçe o insana karşı önyargılı davranmanız, kaşına gözüne bakıp aslında sizdeki bir eksiklikten, hatadan ya da bir problemden kaynaklanan, yani temelde sizdeki çürük bir noktadan dolayı yaptığınız çıkarımlarla o kişiyi ötekileştirmek sahiden çirkin bir hareket.

Şimdi buradan başka bir sahneye zıplayacağım:

Yine bir kahve standının önünden geçerken şu cümleyi duydum; "Bizim insanımız kahve içmeyi seviyor ama kahveyi bilmiyor."

Bence de, insanımız kahveyi seviyor ama bilmiyor. Öğrenmek için de kanal sıkıntısı çekiyor. Tabii meraklı olan bilgiye her şekilde ulaşıyor. Ama ortada bir de kahveye ulaşma handikapı var. Türk kahvesine ya da instant kahveye ulaşmak kolay iş. Öyle pek bir bilgi de istemiyor. Ama şöyle ağzının tadına göre bir kahve içmek istediğinde başka alternatifi olduğunu da bilmiyor. Starbucks, Caribou, Gloria Jeans, Kahve Dünyası gibi mekanlarda Latte, Cappucino, hatta Espresso içmek de cepte. Ama işte o kadar.

Demek istediğim herkesin evinde bir Chemex olmalı, herkes kahvesini Aeropress'te demlemeli gibi bir şey değil. Demek istediğim bu tür kahvelerin bir Beyaz Türk içeceği olarak kalıyor oluşu. Bunu biraz aşmak için işte bu festival muazzam bir fırsat olabilirdi ama bu sefer de baristaların kahveseverlerle iletişim kurmaktaki sıkıntıları devreye giriyor ve güzelim proje kullanışsız bir hale geliyor. Zira fuardaki o kahve dükkanlarının çoğu Karaköy, Beyoğlu, Nişantaşı gibi bölgelerde bulunuyor ve daha çok pratik bir hizmet vermeye alışmış oldukları için orada da iletişime geçip kahveseverlerle buluşma amacı değil de ziyaretçilere siparişlerini yetiştirme telaşı güdüyorlar.

Hiyerarşik bir durumun olduğu da gözden kaçmıyor tabii. Yani tıpkı hastaneye giden bir hastanın, doktorun üstünlüğünü kabul etmesi gibi fuara giden insanların da baristanın üstünlüğünü kabul ettiğini görmek hiç zor değildi. Bu yüzden soru sormaktan çok tıpkı doktorun verdiği ilacı içtiğimiz gibi bize sunulan kahveleri yudumladık. Bu hiyerarşiden barista da haberdar olduğu için tutumu da bir doktorun hastasına muamelesiyle benzer oluyor. Tamam, bu kadar korkutucu bir benzetme yapmak pek doğru olmayabilir ama insanların kendi aralarında yaptıklarını sandıkları konuşmalara denk gelince durumu sosyolojik açıdan buna benzetiyorum.

Şunu da ekleyeyim, bence festivaldeki herkes bu doktor-hasta ilişkisi gibi barista-kahvesever ilişkisini özümsemişti. Ama bir kısım için soru sormak, stantlardaki kahve tanıtımlarına katılmak daha kolaydı. Hem zaten bunları da yapmasanız festivalin hiçbir anlamı kalmıyor. Ama bu noktada rahat olan insanlar biraz daha kendini marjinal olarak tanımlayan tiplerdi. Buradaki bir diğer ayrıntı ise bu insanların müdavimi oldukları kahve dükkanlarının stantlarını ziyaret ederek çok daha iyi bir ilişki kurma fırsatlarının olmasıydı. Ben de bu hevesle Federal Coffee Company standına gitmiştim lakin Latte, Americano ve Espresso'dan başka pek bir seçenek olmadığını görünce festival gittikçe anlamsızlaştı benim için. Neredeyse stantlarda standart kahveler yapılıyordu. Sonra da hoşuma giden ve boş olan stantlara yanaşıp Latte tadımı yapmak istedim. Zaten muazzam bir şeyle de karşılaşmadım.

Festivalin bir köşesi de kahve festivalinden ziyade bir rock konseri alanı gibiydi. Ellerinde biralarla minderlere oturan insanlar sahneden Deniz Tekin'i dinliyordu. Müzik harikaydı, ona bir diyeceğim yok, ama konseptte bir tuhaflık vardı. Alkol kokusu beni rahatsız eder, ama dinlenmek için minderlere gitmekten başka bir seçeneğimiz olmadığından kokuya bir süre katlanmak zorunda kaldım. Hoş bir durum değildi.

Eğer toparlarsam, benim beklentimin oldukça altında kalan bir festivaldi. Ama izlemek, insanların davranışlarını gözlemlemek oldukça keyif vericiydi. Sosyal deney alanı oldu benim için. Bu açıdan çok yararlı buldum. Her yıl sırf bunun için gideceğim, net. Ama kahvesever olarak kahveden yana hiçbir beklentim olmayacak. Zira seminerler profesyonellere yönelikti ve baristalar iyi iletişim kurmayı beceremiyorlardı. Belli ki festivalin amacı markaların ve mekanların kendini tanıtmasıymış. Kapital sistemde daha çok görünmek ve kahve festivali ayağına kahveyle neyi ilişkilendirebilirlerse satışını yapmak. Bunu yanlış gördüğümü düşünmeyin. Zira böyle etkinlikler romantik bir motivasyonla yapılmaz, hepimiz biliyoruz. Motivasyon her zaman kârdır. O yüzden eğer festivale katılamadıysanız sahiden ama sahiden Instagram'a fotoğraf atmak ve check in yapmak dışında hiçbir şey kaçırmadınız.

4 Ekim 2016 Salı

"Kahvenizi nasıl çekeyim?"

Kahve konusunda meraklanmaya başladığım zamanlarda kendi kahvemi yapmaya da heveslenmiştim. Ama kahve nereden alınır, nasıl alınır, nasıl çektirilir, onca çeşit kahvenin arasından hangi kahveyi severim diye birçok soru üşüşüyordu aklıma. Marketten paket kahve almak kolaydı ya da Eminönü’nden almak... Ama bir kahve dükkanından kahve almak nasıl olacaktı? Biraz araştırmayla her şeyi öğrenebiliyor insan. Ben de yine buraya sırasıyla yazacağım.

Öncelikle ilk kahve alırken Kahve Dünyası’ndan almıştım. Türk kahvesi yapmak için falan miktar kahve istediğimde oradaki çalışan “Nasıl çekeyim?” diye bir soru sordu. Ben de tabii “Bilmem, Türk kahvesi olarak istiyorum,” diyerek cevap verip halletmiştim. Ama neye göre çekiyorlar, merak etmiştim.


Sonra öğrendim ki kahveyi üç şekilde öğütüyorlar; orta öğütülmüş, ince öğütülmüş, ekstra ince öğütülmüş kahve.  

Aslında kahveyi alırken nasıl kullanacağınızı söylediğinizde uygun bir ayarda çekiyorlar kahveyi ama bazen baristaların ukalalık yapacağı da tutabiliyor. Hem bilmekten zarar da gelmez.

Orta çekilmiş kahve daha çok french pressler için iyi olabiliyor. Tabii en kullanışlı olduğu yer damlatma usulü demlenen kahveler. Henüz damlatma usulü bir demleme kahve yapmadım ama elbet bir gün o kahveyi demleyeceğim. 

İnce çekilmiş kahveler ise espresso makinalarında kullanılıyor. Türk kahvesinden biraz kalın çekiliyor. Böylece kahve demlenirken su hemen kahveden geçip bardağa girmiyor. Kalın olmadığı için de demlemesi uzun sürdüğünden kahve acılaşmıyor. Yani hızlı ama iyi kahveler için ince çekilmiş kahve ayarı iyi.Tabii bu durumda kahve makinanızın olması gerekiyor. 

Ekstra ince çekilmiş kahve ise Türk kahvesi olarak kullanılıyor. Demlemeye uygun olmadığından pişirilerek yapılıyor. 

Yanii artık içeceğimiz kahvenin ne olduğuna karar verdikten sonra çektirme işlemine de kolaylıkla karar verebiliriz. Burada dikkat etmemiz gereken çektirdiğimiz kahvenin miktarı. Çünkü uzun süre yetsin, bizi bir daha uğraştırmasın diye düşünürseniz o kahve çabuk bayatlayacağı için gün geçtikçe kahvenizin kalitesi de düşecektir. Bu yüzden içeceğimiz kadar çektirmek, ortalama bir miktarda kahve almak en iyisi. Aslında daha da güzeli el değirmenlerinden alıp, kahve çekirdeklerini değirmenin öğütme ayarını kendimize göre ayarlayarak kahveyi çekmek olacak. 


1 Ekim 2016 Cumartesi

Günün anlam ve önemine binaen kahve...


Kahve içmeyi abarttığım bir dönemde, bir arkadaşım "neden kahve?" diye sormuştu. O zamana dek sahiden neden kahve içmeyi bu kadar çok sevdiğimi düşünmemişim. Ama o anda cevabı çoktandır bildiğimi fark ettim.

Kahveyi seviyorum çünkü içerken farkındalığımı yitirmediğim tek içeçek kahve benim için. Yani diğer içeçekleri içerken bir süre sonra yalnızca içme eylemini devam ettirmek ve bardağımı bitirmek için yudumlar alırım bardağımdan. Pek çok kere elimdeki içeceği yanımdakilerden önce bitiririm bu yüzden. Ama kahve böyle değil benim için.

Bazıları için kahvenin tadı acıdır, hatta diğer insanların kahveye nasıl müptela olduğunu anlamazlar. Ama kahvekolikler için kahve acı olmaktan çok uzun zaman önce vazgeçmiştir. Benim için değil.

Ben hâlâ kahvenin o acımsı tadını alır ve aslında bu yüzden severim. Aldığım her yudumda, hatta elim kahve kupasına gittiğinde bile ne içtiğimin, nerede olduğumun, ne yaptığımın farkına varırım. Yani aldığım her yudum bilinçli olur. Aldığım her yudumda damağımdaki acımtraklık yine bir yudum kahve içtiğimi bana hatırlatır. Bu yüzden kahvenin karakteristik bir içecek olduğuna canı gönülden inanır ve sahiden tadını çıkaracağım zamanlarda kahve içerim. Ve yine bu yüzden bir kahvekolik olmaktan çok kahve içme ritüelleri olan, kahve içmek için yollar arşınlayan ve mevzu kahveyse her türlü yeniliğe açık olan bir insan olarak görüyorum kendimi.

Diyeceğim o ki farkındalık güzel şey. Bazen insanlarda olmayan farkındalığı bir içecekte bulmak hüzünlendiriyor beni ama olsun... Dünya Kahve Gününüz Kutlu Olsun...


30 Eylül 2016 Cuma

Arabika'nın olayı nedir?


Gelelim kahveyle haşir neşir olmaya başlayan her kahveseverin aklına takılan bir diğer soruya: Arabika ya da Arabica kahve nedir? Niye herkes bundan bahsedip duruyor?

Şöyle ki dünya pazarında büyük paya sahip olan iki çeşit kahve çekirdeği var: Arabika ve Robusta.
Arabika kahve çekirdeklerinin ana vatanı da kahvenin ana vatanı olan Habeşistan. Ama bu kahveyi kıymetli yapan şey aromasının yumuşak olması. Belli bir yükseklikten sonra yetişen, yetişmesi Robusta'ya göre daha uzun süren, toplaması, işlenmesi daha fazla emek gerektiren ve hem üretimi hem de haliyle satışı pahalı olan Arabika, kahve mekanlarında en çok tercih edilen kahve çeşidi.

Sıra Robusta'da... Bu kahveyi üretmek çok daha az emek istiyor ve iklimin uygun olduğu yerlerde Arabika'ya göre daha kısa sürede yetişiyor, daha fazla kahve çekirdeği veriyor. Ama içimi sert, asit oranı düşük bir kahve. Kahveseverler tarafından pek tercih edilmiyor bu sebepler yüzünden. Yani Arabika kadar elit bir kahve değil. Peki bu kahve nasıl oluyor da en çok satılan iki kahveden biri oluyor? Meğerse dostlar Robusta kahve çekirdeklerini instant yani çözülen kahve yapmak için kullanıyorlarmış. Üçü bir arada dediklerimiz, ya da kavanozda satılan çözülen kahveler Robusta çekirdeklerinden yapılıyor. Ama bu gerçeği öğrendikten sonra Arabika kahve çekirdeklerinden yapılan instant kahve içmemiz mümkün mü diye merak ederseniz üzerinde Gold yazan kahvelere yönelebilirsiniz. Mesela Nescafe Gold instant kahveyi pek severek içerim. Yine de hüzünlü bir bilgiyi paylaşmadan geçmeyeyim: Kahve çekirdeklerinin çekildikten sonra suda çözülmesi için farklı birkaç işlemden geçiyor ve bu yüzden kahve aromasını kaybediyor. Yani gold kahveleri içerken sahiden yumuşak bir içim, kaliteli bir tat yakalayabiliriz ama kahvenin aromasından büyük oranda mahrum kalıyoruz. Her şeye rağmen kafeinde sorun yok. Kahveye süt eklemediğiniz müddetçe kafein uyku açma görevini eksiksiz yerine getirebiliyor.

Yazımın sonuna gelirken bir de sır vereyim; bazen kahveyi sadece kahve olduğu için içesim geliyor ve aroma dikkatimi dağıtabiliyor. Bu yüzden Nescafe Gold'a olan sevgim bu hüzünlü gerçek karşısında bile yılmayacak.

29 Eylül 2016 Perşembe

...o zaman Türk kahvesinin farkı ne?

Kahve içmeyi sevdiğim ama kahveye dair pek bir şey bilmediğim zamanlarda aklıma takılan sorularla yola çıktım bu bloga başlarken. O yüzden hemen kafama takılan bir başka soruyu ve öğrendiklerimi de buraya bırakayım. Belki bir gün lazım olur...

Öncelikle Türk kahvesi pişirilerek yapılan tek kahve çeşididir. Şimdi itiraz edebilir ve "Menengiç kahvesi de pişirilerek yapılıyor!" diye bana karşı çıkabilirsiniz ama peşin peşin diyeyim, Menengiç kahvesi, kahve çekirdekleriyle yapılmıyor. O yüzden gerçekten kahve kategorisine dahil edebilir miyiz, bilemiyorum. Yani beni Menengiç kahvesi düşmanı falan sanmayın, çok çok severim ama doğruya doğru.

Neyse, konumuz Türk kahvesi. Öncelikle kahve çekirdeklerinin ağaçtan toplanıp çer çöpünden arındırıldıktan, kurutma işlemleri yapıldıktan sonra kavurma işlemine geçildiğini hatırlatalım. Zaten bu kısmı da başka bir yazımda ele alacağım ama kavurma kısmı kilit nokta. Kavurma işlemi için ustalar yeşil kahve çekirdekleri aklıma gelmeyen ama bizim için önemsiz olduğunu düşündüğüm bir derecede kavurmaya başlarlar. Kahve çekirdekleri yeşilden kahverengine döner ve bir süre sonra patlar. Eğer kavurma işlemi devam ederse bir süre sonra ikinci defa patlayacaktır ama iyi bir Türk kahvesi için ikinci patlama beklenmeden kahve çekirdekleri ocaktan(!) alınır. Espresso kahveler için bu kavurma işlemi devam eder.

Yani Türk kahvesinin diğer kahvelerden ilk farkı kavrulma evresi.

Peki bu durumda Türk kahvesi ve espresso arasında nasıl bir fark oluşur?
Kahve çekirdekleri ne kadar fazla kavrulursa asitliliği ve kafein oranı o kadar düşer. Ama kahvenin aromasının ortaya çıkması için de kavurma işleminin ikinci patlamadan sonra sonlandırılması lazım. Bu yüzden Türk kahvesi daha asitli ve bol kafeinli bir kahve olarak karşımıza çıkar.

İçime hazır hale gelmeden önce bir de kahve çekirdeklerinin çekilmesi, yani öğütülme işlemi var. Bu da Türk kahvesini diğer kahvelerden ayıran ikinci bir farklılık. Bu işlem için kahve çekirdekleri en ince ayarda çekilir. Çünkü kahve ne kadar ince çekilirse, kavrulma esnasında potansiyel olarak ortaya çıkan aroması o kadar tadını verir. Halihazırda ilk patlamada ocaktan alınmasından dolayı hafif aromalı olarak kalan Türk kahvesinin lezzeti de bu şekilde nam salmış olur.

Espresso için çok çok ince çekim yapılmıyor çünkü demleme usulü hazırlandığı için gerek aromanın yoğunluğu olsun gerek de demlemeye uygunluğu yüzünden Türk kahvesinden biraz daha kalın çekiliyor.

Yani dostlar kahve çekirdeğinin kavrulmasındaki ve öğütülmesindeki farklılık Türk kahvesinin o güzelim tadı için ayırt edici esas nokta. Tabii bir de kahve çekirdeği seçimi var. Çekirdek seçimi kahvenin kalitesini arttıran ya da azaltan bir etken. Ama Türk kahvesi yapımı için belirleyici değil. En azından okuduklarımdan çıkardığım bu yönde...

Eh, buraya kadar geldiniz madem, ben de size bir şey sormak istiyorum. Kahve Dünyası'ndan kahve öğüttüyseniz eğer, tadını nasıl bulduğunuzu benimle paylaşır mısınız? Zira Türk kahvesi olarak çektirdiğimiz kahvenin aslında Türk kahvesi olarak kavrulmadığını düşünmeye başladım tadından dolayı. Acaba çalışanların dalgınlığına mı denk geldik yoksa siz de benzer şeyler düşünüyor musunuz?


27 Eylül 2016 Salı


"Bu kahvelerin farkı nedir arkadaş?"

*



Kahve severler olarak bir kafede arkadaşlarımızla muhabbet ettiğimizde ya da yeni bir şey denemek istediğimizde onlarca kahve seçeneği arasında kararsız kalmışlığımız vardır. Bazı kahveleri birbirine çok benzettiğimiz halde farklılığın nereden geldiğini merak ediyoruz haliyle. Aslına bakarsanız eğer iyi bir kahve dükkanında değilseniz, o mekanda içeceğiniz kahveler hemen hemen birbirine benzeyecektir. Zira kullandıkları kahve çekirdeği aynı olduğu için aromasında bir farklılık olmayacak, eğer kahveye daha sonra karamel, fındık şurubu gibi ek bir aroma katılmıyorsa bu da listedeki kahvelerin tadını birbirine benzetecektir.
Şimdi neredeyse her kafede karşımıza çıkan 5 temel kahve çeşidinden ve farklarından bahsetmek istiyorum. Şöyle buyurun....



Espresso


Espresso; espresso makinelerinde 7-10 gramlık ince çekilmiş kahve ile yapılan bir çeşit kahvedir. 

Görselde de görüldüğü gibi küçük bir fincanda az bir miktarda servis ediliyor. Çünkü yoğun kahve aromasından dolayı kimileri için fazla acı bulunabiliyor. Menülerde karşımıza çıkan diğer kahvelerin sırrı espressoda. Birazdan da göreceğiz, menülerdeki hemen hemen bütün kahveler espresso temelli yapılıyor. Bu yüzden de "espresso kahveler" sınıfına giriyor.

Americano


Espressodan sonra gerisi kolay. Espressoyu makinadan alındıktan sonra normal bir kahve fincanına boşaltılıyor ve üzerine kaynar su ekleniyor; Americanonuz hazır! Dilerseniz Americanonuza biraz süt ekleterek tadını yumuşatabilirsiniz. 


Latte


İşte şimdi işin içine süt karıştırıyoruz. Espresso makinalarının yanında bir de buhar çubuğu vardır. Sütlü kahveler için bu buhar çubuğu, sütün konulduğu çelik sütlüğün içine daldırılır ve sütün buharla ısınması sağlanır. Bu işlem yapılırken bazı ufak tekniklerle süt köpüğü de aynı sütlükte elde edilir. Süt yaklaşık 70 dereceye geldiğinde işlem tamamdır. Zira bu noktadan sonra süt kaynamaya başlayabilir ve bozularak kahvenin tadını kötü anlamda etkileyebilir. Yani 70 derece kritiktir.
Kenarda hazırlanmış olan espresso fincanına belli hareketlerle sütü boşaltıp görselde de görüldüğü gibi estetik bir görüntü oluşturmaya çalışılır. Bu da Latte Art'tır.
Latte Art, kahve barmeni olan baristaların ustalıklarını gösterebildikleri bir alan olduğu için hassas bir konudur ve gittiğiniz mekanın kalitesi biraz da buradan kendini belli eder. 
Sonuç olarak latte; espresso, süt ve süt köpüğünden oluşuyor. Ama süt köpüğü yoğun değil, aksine ince bir tabaka şeklindedir. 

Cappuccino


Cappuccino tat olarak latteye çok benzer. Espresso oranı aynıdır. Sadece süt köpüğü, latteye göre iki kattır ve üzeri şekillendirilmeye çalışılmaz. Zira süt köpüğü fazla olduğundan latte art gibi bir oluşuma müsait değildir. Espressonun üzerine süt, süt köpüğü bırakıldıktan sonra bir miktar kakao tozu dökülerek sunumu biraz daha estetik bir hale getirilir. Bana göre latteden bir farkı da içimidir. Süt köpüğü çabuk soğuduğu için dudağın kupayla birleştiği ilk anda kahve soğuk bir etki bırakıyor. Ama köpüğün çok altında bekleyen o sıcak kahveyle buluşunca işler değişiyor pek tabii ki...

Mocha


Yine espressoyu hazırlayarak kupaya alıyoruz. Ama bu noktada işin içine yeni bir şey giriyor: Kakao!
Mochanın yapıldığı mekana göre değişir ama genel olarak çikolata sosu kullanıyorlar. Sıcak çikolata tozu da eklenebiliyor. Ama anladığınız üzere dahil olan ana madde kakao. Sonra yine süt ve süt köpüğü ekleniyor. Bazen üzeri görselde de görüldüğü gibi çikolata sosuyla süsleniyor. 

Diğer kahvelere göre mocha kahvenizi şekersiz içme inisiyatifini size bırakmıyor. Anlayacağınız şekerli bir kahve. Kakao olarak ne kullanırlarsa kullansınlar kahveniz tatlı bir şeye dönüşüyor. Şeker sevmiyorsanız kahvenizde, mochayı da pek sevemeyebilirsiniz. 

Şimdilik bu kadar. Yeni başlıklarda görüşmek üzere....